خرید فالوور اینستاگرام خرید لایک اینستاگرام
خانه / تاریخ الیگودرز / عرفا و اهل معرفت الیگودرز / نگاهی مختصر به زندگی عارف و سالک الی الله شیخ جواد نجفی الیگودرزی

نگاهی مختصر به زندگی عارف و سالک الی الله شیخ جواد نجفی الیگودرزی

شیخ جواد نجفی عارف الیگودرزی

بنام خداوند جان و خرد

نگاهی مختصر به زندگینامه عارف و سالک الی الله شیخ جواد نجفی

 خانواده:

کربلایی جواد نجفی در۲۰/۰۶/۱۳۱۲ در شهرستان الیگودرز و در کوی مجیان متوّلد شد.  پدرش قاسم نجفی از معتمدین شهر الیگودرز و مادرش بانوی پرهیزگار بی بی جان نجفی(سلیمانی) بود.

درس و مکتب :

 او دوران کودکی را در خانواده ای مذهبی طی نمود. به همراه پدر و برای کمک به معیشت خانواده به کار کشاورزی مشغول شد؛ چون همراه پدر به مراسم مذهبی و مسجد می رفت، با قرآن آشنا گردید. پدرش اورا به مکتب خانه فرستاد. او به یادگیری قرآن وفرائض ديني مشغول گردید و به اشعار مذهبی علاقه وافری نشان داد.

به دلایل مختلف از ادامه حضور در مکتب انضراف داد و به صورت خودآموز و تحت تربیت پدر و عموی بزرگوارش خواندن کتب عربی، فارسی و بویژه قرآن را به طور کامل فرا گرفت. ایشان به دلایلی که آنها را با کسی مطرح نکرد دست به نوشتن نبرد اما قرآن و کتابهای منتشر شده در زمان خویش را با تسلط کامل خوانده و اغلب برای دیگران شرح می داد. وی بخش های بسیاری از قرآن را حفظ و هر ساله چندین بار قرآن را ختم می کرد.

وعظ و خطابه:

علیرغم توصیه های برخی اطرافیان و بزرگان صاحب نام شهر به انتخاب وعظ، خطابه و سخنرانی دینی به عنوان شغل، ایشان هرگز این توصیه ها را جدی نگرفت و کشاورزی را مهمترین شغل خود انتخاب کرد او کشاورزی را با اشتیاق و علاقه پذیرفته و انجام می داد.

ایشان هرگز از اجرای فرایض دینی در جمع همشهریان و یا حضور در مراسمات مذهبی و انجام آنها امرار معاش نکرد. وی فرائض ديني (ختم قرآن، حضور در مراسم سوگواری، قرائت قرآن، سخنرانی و…) را بدون چشم داشتی برای  همگان انجام می داد.

شیخ جواد نجفی در اجرای فرایض دینی بسیار مقید بود چنانکه از ماه ها قبل به پیشواز ماه مبارک رمضان می رفت، او موذنی با خلوص نیت بود و اذان در آغاز وقت شرعی از اموری بود که با جدیت بسیار آنرا انجام میداد.

کشاورزی از مشاغل مورد علاقه این عارف بزرگوار بود و هرگز از کار کشاورزی خسته نمی شد، درفصل تابستان از اذان صبح تا اذان مغرب به امورات کشاورزی از جمله درو و کوبیدن خرمن می پرداخت. بعضی از تابستان ها که با ماه رمضان تقارن داشت هرگز این کار طاقت فرسا را ترک نکرد. به نقل از یکی از خواهرزاده های ایشان، آقا میرزا مصلحی ساکن اراک در جمعی او را آشیخ جواد با صفت مستجاب الدعوه خطاب کرده بود. اگر چه به لحاظ زهد بسیار و عرفان عملی که از آن برخوردار بود هرگز این صفت را جدی نگرفت و چنین ادعایی نداشت، اما بسیاری گفته اند که دعایش در مورد آنها به درجه استجابت رسیده است. در پاسخ به درخواست دعا برای دوستان و علاقمندان به ذکر اینکه “دعا می کنم عاقبت به خیر شوید” بسنده می کرد.

تا پایان عمر حتی بر روی تخت بیمارستان و در شرایط سخت بیماری نماز و روزه اش را به جا می آورد. به صفات نیک اخلاقی بسیاری آراسته بود بارزترین صفات پسندیده آن عارف سالک امانتداری، خوشرویی، صداقت، صله رحم و آرامش در گفتار و کردار بود. همواره در جلسات قرائت قرآن و جلسات درس اخلاق و دین حضور داشته و پای ثابت این جلسات و از گردانندگان آن بود.

با روی خوش همگان را به خواندن قرآن، انجام فرایض دینی و مهربانی با خانواده و دوستان و همشهریان توصیه می کرد. شرکت در نمازجمعه را فریضه و به همگان توضیه می کرد، او اغلب مواقع نماز یومیه خود را در یکی از مساجد که در حاشیه شهر قرار داشت اقامه و سبب حضور افراد در مسجد می شد و پس از اقامه نماز جماعت به ذکر نکات اخلاقی می پرداخت. به سبب علاقه بسیار به پیغمبر گرامی و ائمه اطهار در زمان اشغال عراق توسط آمریکایی ها با پای پیاده و بدون ترس و هراس به زیارت عتبات عاليات مشرف گردید و سیر و سلوک خویش را با حضور در جوار مرقد مولای مورد علاقه اش حضرت علی(ع) تکمیل کرد.

در تاریخ ۱۷/ ۶ /۱۳۸۶ دار فانی را وداع  و به معشوق خویش پیوست. همسر ایشان مرحوم صدیقه غلامی بود که از زندگی مشترک با ایشان دارای پنج فرزند پسر وچهار دختر می باشد.

روحش شاد و یادش گرامی باد؛

درباره ی manager roozaligudarz

یک دیدگاه

  1. روحشون شاد🖤

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *